آنچه یک فرد دیابتی باید درباره ی گلوتازون بداند

شکل دارویی

در ایران به شکل قرص های سفید رنگ، گرد 15، 30 و 45 میلی گرمی در داروخانه ها توزیع می گردد.

مکانیسم اثر


تنها در حضور انسولین اثر خواهد داشت (افرادی که پانکراس آنها هنوز توانایی تولید انسولین کافی را دارد و بیشتر دچار مقاومت به انسولین هستند). اثر ابتدایی این دارو کاهش مقاومت به انسولین در بافت های محیطی و کبد، در نتیجه افزایش مصرف قند و کاهش تولید گلوکز کبدی است.

این دارو خیلی کمتر باعث بروز افت قند خون می شود ولی بهرحال می تواند آنرا ایجاد کند.

شروع اثر

پس از مصرف اولین دوز حدود 6 هفته زمان لازم است تا اثرات این دارو دیده شود و بعداز گذشت 3 ماه شاهد حداکثر اثرات درمانی این دارو خواهیم بود.

حداکثر دوز موثر

دوز آغازین دارو 15 میلی گرم و حداکثر 45 میلی گرم در روز مصرف می شود. اگر این دارو در کنار سایر داروها مثل گلیبن کلامید یا متفورمین و یا انسولین تجویز شده باشد، مصرف بیش از 30 میلی گرم از آن در روز توصیه نمی گررد.

عوارض جانبی شایع

از مهمترین عوارض این دارو ادم (ورم) است.

افزایش وزن عارضه ی دیگری است که معمولا بیماران از آن ناراحت می شوند.

از سایر عوارضی که نیاز به پایش دارند، بروز اختلالات کبدی است که با افزایش سطح خونی آنزیم های کبدی نمایان می گردد، لذا لازم است در سال اول مصرف هر 2 ماه یکبار افراد از نظر بروز این اختلال چک شوند.

چگونگی مصرف

روزانه فقط یکبار، صبح، بدون ارتباط با غذل میل می گردد. ناشتا بودن فرد در زمان مصرف این دارو مهم نیست.

منع مصرف

در نارسایی و اختلال عملکرد کبدی مصرف نمی شود. در کسانیکه دچار نارسایی مزمن قلبی و ادم هستند با احتیاط مصرف می شود. مصرف همزمان آن با انسولین حتما باید با نظر پزشک دیابت شما باشد.

یادآوری چند نکته ی مهم

  1. حدود 3 ماه زمان لازم است تا اثرات درمانی گلوتازون در فرد مصرف کننده دارو نمایان شود.
  2. مصرف کنندگان این دارو لازم است هر 2 ماه یکبار برای کنترل آنزیم های کبدی شان به پزشک خود مراجعه کنند.
  3. بروز ادم (ورم)، تنگی نفس، زردی، یا سایر مشکلات مثل بیماری در دندانها را به پزشک خود اطلاع دهید.
  4. دارو را در یک نوبت و در صبح مصرف کنید. مهم نیست که این دارو ناشتا یا با غذا مصرف شود.
/ 0 نظر / 2222 بازدید