دیابت یار ; وبلاگ اختصاصی دکتر مهدی شادمانی (دیابتولوژیست)

هر فرد دیابتی و خانواده اش وظیفه دارند با افزایش دانش خود راجع به دیابت، این بیماری خاموش را کنترل نموده و سهمی در تأمین سلامت خود داشته و گامی در کاهش هزینه های سرسام آور عوارض این بیماری که بالغ بر 1000،000،000،000 (هزار ملیارد تومان) در سال در ایران می باشد، بردارند. من در این وبلاگ سعی کرده ام بتدریج و با کمک شما گامی کوچک در افزایش آگاهی تان بردارم. بدون شک آگاهی از انتقادات شما می تواند به من کمک کند تا این وبلاگ را کاربردی تر نمایم. منتظر دیدن نظرات شما هستم. سپاسگزارم

تست دایره آبی Blue Circle Test
ساعت ٢:٠٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٩ 

به مبارزه بر ضد دیابت بپیوندید- تست دایره ی آبی را انجام دهید

 

فدراسیون بین المللی دیابت در ارتباط با موضوع آموزش و پیشگیری از دیابت بعنوان بخشی از کمپین روز جهانی دیابت 2009-2013 ، و بمنظور نشان دادن عوامل خطر دیابت تیپ 2 و ترویج گام های مؤثری که انسان ها می توانند برای کنترل شیوه ی زندگی شان بردارند دست به ابتکار نوینی زده است.

تست دایره ی آبی یک درخواست تعاملی آنلاین (اینترنتی) است که به بازدید کنندگانش این امکان را می دهد تا در مورد عوامل خطر دیابت تیپ 2 یاد بگیرند و آن دسته از عواملی را که آنها را تهدید می کند انتخاب کرده، و راهکارهایی که می توانند در جهت کاستن از این خطرات به آنها کمک کند، طی یک گزارش شخصی تهیه و ارسال نمایند.

تست دایره ی آبی به زبان های انگلیسی، فرانسه و اسپانیایی در آدرس www.worlddiabetesday.org/bluecircletest  در دسترس است. از افراد و سازمانها درخواست می شود تا با قرار دادن این درخواست اینترنتی در وب سایت یا صفحه ی وب خودشان، و یا با شرکت در این تست در آدرس اینترنتی آن، برای ترویج آن کمک کنند. تست دایره ی آبی همچنین می تواند بعنوان بخشی از رویداد آگاهی بخش روز جهانی دیابت شرکت کننده ها – بویژه گروه عام جامعه – را در این طرح شرکت دهد.


 
چکیده ای از انواع پیوند پانکراس و سلول های بنیادی
ساعت ۱:٥٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٩ 

تازه های دیابت

اهمیت دیابت از سالها پیش از میلاد برای بشر پدیدار شد، بطوریکه  Sushrutaپزشک هندی در 6 قرن پیش از میلاد مسیح، بعبارتی در 2600 سال پیش با گرد آمدن مورچه ها در اطراف ادرار بعضی افراد پی به وجود نوعی بیماری برد که امروزه ما آن را با نام دیابت می شناسیم. Sushruta این بیماری را چنین توصیف می کند:

"بیماری ای همراه با چاقی و بی تحرکی که راه درمان آن ورزش است"

از آن زمان تاکنون دیابت همچنان وجود داشته و بدلایل گوناگون من جمله تغییر شیوه ی زندگی انسان به سمت زندگی ماشینی، تعداد افراد دیابتی در جهان با سرعت رو به افزایش است. با وجودی که دیابت از دیرباز برای بشر شناخته شده است اما دلایل پدید آمدن آن همچنان در بعضی موارد ناشناخته باقی مانده است، و هر از چندگاهی روش های درمانی نوینی نیز در این رابطه ارائه می کنند. در این شماره از پیام دیابت به مطالب خلاصه شده ای از آنچه بحث داغ این روزهاست با عنوان "پیوند پانکراس و سلول های بنیادین" می پردازیم.

پیوند پانکراس

پیوند پانکراس از سال 1966 بعنوان یکی از راههای درمان دیابت نوع 1 مطرح شد.

          در حال حاضر 3 نوع پیوند مطرح است:

    پیوند همزمان پانکراس و کلیه (SPK): در دیابتی هایی که دچار نارسایی شدید کلیه شده و کاندید پیوند کلیه هستند، روش برتر است.

    پیوند پانکراس در کسانی که قبلا پیوند کلیه انجام داده اند (PAK): در این روش تداخل احتمالی داروهای ایمینوساپرسیو (سرکوب گر سیستم ایمنی) و انجام عمل جراحی دوم در فردی که در حال مصرف داروهای ایمینوساپرسیو است، می تواند پیوند را به کاری سخت تبدیل کند.

    پیوند پانکراس به تنهایی (PTA): در بیمارانی که عوارض کلیوی ندارند و دچار حملات هیپوگلیسمی (افت قند خون) نا آگاهانه می شوند. نگرانی در این روش بیشتر مربوط به عوارض مصرف دراز مدت داروهای ایمینوساپرسیو است.

چه کسانی می توانند از درمان بروش پیوند استفاده کنند؟

          سن 55-18 سال

          دیابت نوع 1

          نفروپاتی دیابتی

          داشتن امکان استفاده از رژیم های دارویی

          آشنایی با فواید و خطرات پیوند

          دیابت بریتل که با تزریق انسولین کنترل نشود (PTA)

          توانایی تحمل عمل جراحی و مصرف داروهای ایمینوساپرسیو

          عدم وجود کنترااندیکاسیون :

          نارسایی قلبی

          سکته ی قلبی اخیر

          بیماری های پیشرفته ی عروق محیطی

          فقدان عوارض ثانویه ی مشهود

          بیماری های روانشناختی

          چاقی واضح (وزن بالای 100 کیلوگرم)

در رابطه با امکان مفید بودن روش درمانی پیوند در افراد دیابتی تیپ 2 عواملی وجود دارند که باعث می شوند این روش درمانی بعنوان روشی کارآمد و مقبول نباشد، من جمله:

          وجود عوامل متعدد بوجود آورنده دیابت تیپ 2 بخصوص مقاومت به انسولین

          نقش موثر کاهش وزن، ورزش، تغذیه ی مناسب و داروهای خوراکی در درمان دیابت تیپ 2

          مشکلات و عوارض پیوند پانکراس

          ناتوانی مجدد سلول های بتای پیوند شده

پیوند جزایر پانکراس

در سال 1970 پیوند جزایر پانکراس در بین موش های آزمایشگاهی امیدواری زیادی برای درمان دیابت نوع 1 پدید آورد. در سالهای اخیر دانشمندان کانادایی روشی جدید و کارآمدتر ابداع کردند که به پروتکل ادمونتون معروف است. این روش درمانی نیز نیازمند مصرف دائم داروهای ایمینوساپرسیو می باشد که خود به تنهایی مشکلات عدیده ای برای گیرنده ی پیوند پدید می آورد. بهر حال مانند تمام روش های درمانی نوین، برای دست یابی به اثرات دراز مدت این نوع پیوند و عوارض دراز مدت مصرف داروها نیاز به صرف وقت بیشتری است.

فواید پیوند جزایر پانکراس در مقایسه با پیوند کامل پانکراس

          عمل جراحی کوچک

          هزینه ی جراحی کمتر

          خطر جراحی کمتر

          در آینده در صورت یافتن راهی مناسب برای محافظت از جزایر پیوندی نیاز به مصرف داروهای ایمینوساپرسیو نخواهد بود.

مشکلات پیوند جزایر پانکراس

          دسترسی کم به پانکراس جهت پیوند

        2 پانکراس برای تهیه ی مقدار مناسبی از سلول های جزایر برای پیوند به یک نفر نیاز است

          وجود سازگاری مناسب HLA بین 2نفر دهنده و یک نفر گیرنده ی پیوند

          زمان کم بین مرگ مغزی و آماده سازی عضو پیوندی (کمتر از 8 ساعت)

          عوارض مصرف داروهای ایمینوساپرسیو

سلول های بنیادی (Stem Cells)

سلول های بنیادی، سلول های نابالغی هستند که در روند تکامل سلولی قابلیت تبدیل به بافت های مختلف را دارند. مطالعه بر روی سلول های بنیادین از 50 سال پیش آغاز شد.

در واقع این ها سلول هایی با قابلیت تقسیم مکرر بوده و می توانند بدون تمایز باقی بمانند، و در صورت وجود یک محرک خاص می توانند به بسیاری از سلول های اختصاصی دیگر تبدیل شوند.

تحقیقات بالینی انجام شده بر روی سلول های بنیادی

اولین تجربیات بالینی با استفاده از سلول های بنیادی جنینی در سال 1998 شروع شد. نتایج اولین تحقیقات آزمایشگاهی در سال 2000 حاکی از موفقیت در تولید انسولین توسط سلول های بنیادی جنینی و کاهش هیپرگلیسمی در حیوانات آزمایشگاهی بود. عوامل محدود کننده بسیار مهم کاربرد این روش را در انسان محدود و آنرا در سطح تحقیقات نگاه داشته است.

این عوامل محدود کننده چیستند؟

در حال حاضر مسئله ی ایمن بودن درمان با سلول های بنیادی دارای اشکالات زیادی است. استفاده از این سلول ها ممکنست باعث تولید تراتوم ها با ظرفیت بدخیمی بشوند. توقف سیستم ایمنی در میزبان سلول ها و ادامه ی مصرف داروهای ایمینوساپرسیو جهت جلوگیری از دفع آنها ممکنست باعث بروز این نوع تومور بشود. طی نتایج بدست آمده تا امروز، عدم نیاز به انسولین طی دو سال فقط 30% و طی سه سال کمتر از 6% و امکان عدم استفاده از انسولین برای طولانی مدت تاکنون وجود نداشته است.

چه نگرانی هایی در ارتباط با سلول های بنیادی وجود دارد؟

          واقعن این سلول ها پس از پیوند چگونه عمل خواهند کرد؟

          آیا در محل پیوند قادرند ارتباطات عصبی و عروقی مناسبی ایجاد کنند؟

          آیا ممکنست در یک محیط جدید و ناآشنا تولید مواد دیگر مثل گلوکاگون و سوماتوستاتین ها بدرستی صورت بگیرد؟

          آیا فقط نیاز به سلولهای بتا داریم یا برای ادامه ی فعالیت صحیح نیاز به ایجاد ساختمانی مانند پانکراس داریم؟

          آیا افزایش مقاومت به انسولین باعث توسعه و تکثیر بیش از حد و غیر قابل مهار این سلول ها نخواهد شد؟

مسائل اخلاقی در ارتباط با بهره گیری از سلول های بنیادی

     سلول های بنیادین جنینی از جنین یا لقاح آزمایشگاهی بدست می آید، لذا رضایت آگاهانه از همه ی دهنده ها قبل از استفاده از سلول ها باید اخذ گردد.

          برای بدست آوردن سلول ها می بایست جنین کاملا از بین برود، لذا اخلاقی بودن این مسئله زیر سوال می رود.

          ظرفیت سلول ها برای تکثیر غیرقابل کنترل و احتمال تولید تومورها در زمان طولانی

گرچه امروزه در نوزادان تازه متولد شده این امکان وجود دارد تا از نمونه ی خون بند ناف شان ذخیره ای برای سال های بعد نگهداری شود که مستلزم صرف مبلغ زیادی است.

وضعیت فعلی درمان بروش سلول های بنیادی

از نظر تئوری استفاده از سلول های بنیادی و بویژه سلول های بنیادی جنینی امیدواری زیادی در یافتن راه درمانی مناسب برای دیابت نوع 1 ایجاد کرده است. گرچه نتایج آزمایشات بر روی حیوانات امیدوار کننده بوده است اما اثرات درازمدت درمانی و عدم نیاز به مصرف انسولین در انسان هنوز به اثبات نرسیده است.

بهر حال مشکلات اخلاقی و پتانسیل ایجاد عوارض و بویژه تراتوم ها این روش را درحال حاضر در حد پژوهش باقی نگاهداشته است.

بنظر می رسد جاده ی 3000 ساله ی دیابت همچنان نیاز به طراحی دارد، و شاید آنچه بدون تغییر باقی مانده همچنان "نیاز به آموزش مداوم افراد دیابتی" باشد.

دکتر مهدی شادمانی

عضو انجمن دیابت ایران

MEHDI SHADMANI, M.D.

Member of Iranian Diabetes Society